Zajęcia z integracji sensorycznej – przebieg i organizacja

Codzienne czynności wymagają od dziecka jednoczesnego odbierania wielu informacji. W trakcie ubierania pojawia się dotyk materiału, przy chodzeniu i bieganiu pracuje zmysł równowagi, a wykonywanie precyzyjnych ruchów wymaga dobrego wykorzystania informacji wzrokowych i czuciowych. Organizm musi te sygnały uporządkować, a następnie dobrać do nich odpowiednią reakcję.

Jeśli ukazują się trudności w tym zakresie, mogą być widoczne w na pozór niezwiązanych ze sobą sytuacjach. Dziecko może posiadać problem z zapinaniem guzików, często przemieniać pozycję w trakcie siedzenia, niechętnie uczestniczyć w zabawach ruchowych albo reagować bardzo intensywnie na dźwięki i dotyk. Terapia integracji sensorycznej stosuje aktywności, w trakcie których obserwuje się sposób reagowania na różnorakie bodźce oraz wykonywania zadań angażujących kilka sekcji równocześnie. Nie chodzi ponadto wyłącznie o samo wykonanie ćwiczenia, niemniej jednak także o sposób, w jaki dziecko organizuje swoje działanie.

Ważne miejsce zajmują zadania związane z ruchem i orientacją swojego ciała. Dziecko może wykonywać czynności wymagające przechodzenia przez przeszkody, zmiany kierunku, utrzymywania określonej pozycji albo implementacji siły ruchu do konkretnego zadania. W tak zaistniałych okolicznościach można zauważyć, czy potrafi przewidzieć kolejny etap działania, jak reaguje na utratę równowagi i czy potrzebuje dodatkowych podpowiedzi. Z perspektywy praktycznej ważne jest stopniowanie trudności. To, że dziecko poradziło sobie z prostym zadaniem, nie oznacza jeszcze, że analogicznie zachowa się przy połączeniu kilku zaleceń. W pewnych przypadkach dopiero dodanie detalu wymagającego zapamiętania kolejności, jednoczesnego ruchu rąk i nóg lub reagowania na modyfikację polecenia pokazuje, z czym faktycznie ma trudność. Z tego powodu przebieg zajęć może być modyfikowany zależnie od panującej reakcji dziecka, zamiast opierać się za każdym razem na gruntownie takim samym zestawie aktywności.

Odbieranie bodźców nie ogranicza się do ruchu. Znaczenie mogą posiadać również informacje płynące ze skóry, mięśni i stawów, oraz wzrok i słuch. Niektóre dzieci wyraźnie szukają określonych doznań, przykładowo na prawdę często skaczą, kręcą się albo dotykają różnych przedmiotów. Inne mogą unikać ruchu, określonych materiałów albo głośnego otoczenia. Sama obecność takiego zachowania nie daje możliwość jednakże określić jego przyczyny. W zwykłym życiu podobna reakcja może wynikać ze zmęczenia, stresu, nieznanej sytuacji lub zwykłej preferencji dziecka. Dlatego przy ocenie sposobu przetwarzania bodźców znaczenie ma powtarzalność zachowania a także jego występowanie w różnorakich miejscach. Informacje przekazywane przez rodziców i nauczycieli mogą uzupełniać obserwacje prowadzone podczas zajęć, ponieważ dziecko może reagować całkiem inaczej w znanym domu, zupełnie inaczej w dziale rówieśniczej, a jeszcze inaczej w nowym otoczeniu.

Przyglądanie się zmianom w czasie wymaga także zwrócenia uwagi na czynności, które dziecko kreuje oprócz zajęciami. Sam fakt, że konkretne ćwiczenie stało się bardziej intuicyjne, nie musi oznaczać zmiany w zwyczajnym funkcjonowaniu. Istotne mogą być takie sytuacje jak samodzielne przygotowanie się do wyjścia, korzystanie z przyborów w trakcie edukacji, zabawa wymagająca współpracy obu rąk czy utrzymanie stosownej pozycji przy stoliku. Warto także uwzględnić tempo rozwoju, bieżące sposobności ruchowe oraz sytuacje, w których trudności ukazują się najczęściej. Terapia integracji sensorycznej może obejmować różnorodne formy aktywności, niemniej jednak wyselekcjonowanie ćwiczeń powinien wynikać z obserwacji konkretnego dziecka, a nie z samego występowania pojedynczego zachowania. Reakcje na bodźce mogą się konwertować wraz z wiekiem i doświadczeniem, dlatego ich interpretowanie wymaga uwzględnienia szerszego obrazu funkcjonowania.

Zobacz także informacje w tym temacie: neurologopeda łódź.

Informacje na stronie mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpią porady lekarza.

[Publikacja sponsorowana]